إِن تَكْفُرُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ عَنكُمْ ۖ وَلَا يَرْضَىٰ لِعِبَادِهِ ٱلْكُفْرَ ۖ وَإِن تَشْكُرُوا۟ يَرْضَهُ لَكُمْ ۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۗ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ٧
Ин такфуру фа инналлоҳа ғанийюн ъанкум. Ва ла ярЗо ли ъибадиҳи-л-куфр. Ва ин ташкуру ярЗаҳу лакум. Ва ла тазиру возирату-в визра ухро. Сумма ила Раббикум-м марҷиъукум фа юнаббиукум би ма кунтум таъмалун. Иннаҳу Ъалӣмун би зати-с-судур.
Агар кофир шавед, пас, ҳаройина, Аллоҳ аз шумо бениёз аст ва барои бандагони Худ куфрро намеписандад. Ва агар шукр кунеду имон биёред, онро барои шумо меписандад. Ва ҳеҷ бардоранда бори гуноҳи дигареро намебардорад. Баъд аз он бозгаштани шумо ба сӯйи Парвардигори шумост, пас, шуморо бо он чӣ мекардед, хабар диҳад. Ҳаройина, Ӯ ба он чӣ дар сина (дил)-ҳост, доност.
39:7